Η κάλυψη της παρανομίας

Tου Πασχου Μανδραβελη

Στη χώρα της γενικευμένης ανομίας υπάρχει πάντα μια «καλή» δικαιολογία για κάθε παρανομία. Ο μαγαζάτορας δεν κόβει αποδείξεις γιατί «δεν βγαίνει»· ο επιχειρηματίας εισφοροδιαφεύγει γιατί «το εργατικό κόστος είναι μεγάλο»· ο εργοστασιάρχης ρυπαίνει γιατί στην Κίνα δεν υπάρχουν οικολογικές ευαισθησίες και οι αντίστοιχες βιομηχανίες πλεονεκτούν στον παγκόσμιο ανταγωνισμό· ο μοτοσικλετιστής μπαίνει στους πεζόδρομους γιατί κόβει δρόμο· ο αυτοκινητιστής διπλοπαρκάρει γιατί «πού να το βάλω;»· ο καθηγητής κάνει ιδιαίτερα διότι «έχει μισθό πείνας»· και ο γιατρός παίρνει φακελάκι διότι «έφαγε τα νιάτα του σπουδάζοντας». Μπορεί να είναι ανθρώπινο να βρίσκουμε ελαφρυντικά στη δική μας παρανομία και πιθανώς να συμβαίνει το ίδιο σε κάθε γωνιά του κόσμου. Το πρόβλημα στην Ελλάδα είναι η κοινωνική ανοχή στην παρανομία και κατ’ επέκταση η (ελέω λαϊκισμού) πολιτική ανοχή. Στην προχθεσινή συνέντευξη Τύπου, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Αλέξης Τσίπρας ρωτήθηκε από τον δημοσιογράφο κ. Χρήστο Τελλίδη, τι πρέπει να γίνει με τους επίορκους δημόσιους υπαλλήλους. Η ερώτηση ήταν σαφής: «Εναν καθηγητή που κάνει ιδιαίτερα στους μαθητές της τάξης του -και φυσικά τα παίρνει μαύρα- σε οποιαδήποτε χώρα της Ευρώπης θα τον θεωρούσαν επίορκο και θα τον έδιωχναν… Εδώ υπάρχει η κακώς εννοούμενη συναδελφική αλληλεγγύη και για μερικούς και πολιτική αλληλεγγύη. Για παράδειγμα, το κόμμα σας τον περασμένο Μάρτιο καταψήφισε τον νόμο τον σχετικό που φέρνει το καινούργιο, το πιο αυστηρό πειθαρχικό δίκαιο για τους δημοσίους υπαλλήλους. Θέλω να σας ρωτήσω τι πρέπει να κάνουμε μ’ αυτόν τον εκπαιδευτικό; Καταλαβαίνετε ότι επί του πρακτέου δεν είναι μόνο ο εκπαιδευτικός. Τι πρέπει να κάνουμε μ’ όλους αυτούς τους επίορκους δημόσιους υπαλλήλους;».  ……..

ΠΗΓΗ : Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ  κλικ εδώ για το άρθρο

This entry was posted in ΟΙΚΟΝ-ΠΟΛΙΤΙΚΑ. Bookmark the permalink.

Leave a Reply