Η παραμελημένη υπόθεση της ανταγωνιστικότητας

Χρήστος Α. Ιωάννου, christoaioannou.blogspot.com

Συζητήσεις, διαπραγματεύσεις, αντιπαραθέσεις, σχεδιασμοί, προβλέψεις κ.ο.κ. γίνονται για όλα τα άλλα, εκτός από το θεμελιώδες ζήτημα της παραγωγής και της ανταγωνιστικότητας. Η χρεοκοπημένη Ελλάδα «σέρνεται», αρνούμενη να αντιληφθεί γιατί χρεοκόπησε, και γιατί η χρεοκοπία της διαρκεί τόσα χρόνια. Ακόμη και μετά το ενδεχόμενο να συμφωνηθούν οι όροι και οι τρόποι της μεσοπρόθεσμης αναδιάρθρωσης του δημοσίου χρέους (μετά από δύο αναδιαρθρώσεις, και την εισαγωγή στην τρίτη με τα βραχυπρόθεσμα μέτρα) κινδυνεύει να παραμείνει ένα «επιπλέον ναυάγιο».

Για να βγει η χρεοκοπημένη Ελλάδα από το πολυετές αδιέξοδο, πρέπει να ασχοληθεί με τα θεμελιώδη που την έφεραν σε αυτό. Ναι μεν ο διαρκής, αυξανόμενος και μη βιώσιμος δημόσιος δανεισμός με τα δημοσιονομικά ελλείμματα της πρώτης δεκαετίας του αιώνα και της πρώτης δεκαετίας της Ελλάδας στην Ευρωζώνη οδήγησαν στη δημοσιονομική χρεοκοπία του 2010, αλλά οι ρίζες της χρεοκοπίας βρίσκονται στην παραγωγική συρρίκνωση και ανταγωνιστική κατάρρευση που έλαβε χώρα για πάνω από μία και δύο δεκαετίες.

Είναι τα χρόνια και αυξανόμενα ελλείμματα στο εμπορικό ισοζύγιο και στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών που οδήγησαν στην πολυετή ελληνική χρεοκοπία και έκαναν την Ελλάδα μη αξιόχρεη χώρα και οικονομία. Τα ελλείμματα στο εμπορικό ισοζύγιο και στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών θα μπορούσαν να ήταν προσωρινά αποδεκτά και βιώσιμα, εάν ο εξωτερικός δανεισμός χρησιμοποιούταν επενδυτικά, για να επεκταθεί η παραγωγή και για να βελτιωθεί η παραγωγικότητα και η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας.   …………….

πηγή :  Ημερησία  (άρθρο)

This entry was posted in ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ-ΕΡΕΥΝΑ, ΟΙΚΟΝ-ΠΟΛΙΤΙΚΑ. Bookmark the permalink.

Leave a Reply