Καθημερινή διαδρομή προς την επιτυχία

ΛΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑΡΟΥ

Η αίθουσα στο κτίριο της Πρυτανείας ήταν γεμάτη, τα φλας άστραφταν συνεχώς, τα χαμόγελα περίσσευαν. Μετά κόπους χρόνων, οι φοιτητές του Ιστορικού-Αρχαιολογικού του ΕΚΠΑ φορούσαν επιτέλους την τήβεννο. Πριν ξεκινήσει την απονομή των πτυχίων, ο αντιπρύτανης με ζεστή φωνή μίλησε στους αποφοίτους για τον σύνδεσμο ζωής που θα έχουν πάντα με το πανεπιστήμιό τους, για τις μνήμες που θα τους ακολουθούν από αυτή την ημέρα. Υστερα ένα-ένα τα παιδιά σηκώνονταν για να παραλάβουν το πτυχίο τους, ξεσηκώνοντας χειροκροτήματα και επευφημίες από τους φίλους και τους συγγενείς του εξώστη. Η συγκίνηση όλων μεγάλη, αλλά σε λίγο θα ξεχείλιζε.

«Δανάη Μπασαντή» ακούστηκε το όνομα της επόμενης αποφοίτου. Μια κοπέλα σε αναπηρικό αμαξίδιο ξεκινά τη διαδρομή ώς την έδρα. Ολοι σηκώθηκαν όρθιοι χειροκροτώντας με την καρδιά τους κι ας μην την γνώριζαν προσωπικά. Ο αντιπρύτανης έσκυψε, της έπιασε το χέρι να τη συγχαρεί και το κράτησε σφιγμένο επί ώρα. Ο πατέρας της λίγα μέτρα πιο πέρα είχε βουρκώσει για τα καλά.   …………….

πηγή : η Καθημερινή  (άρθρο)

This entry was posted in ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ-ΕΡΕΥΝΑ. Bookmark the permalink.

Leave a Reply