«Τα συμπτώματα της κατάρρευσης υπήρχαν πριν από το μνημόνιο»

Διάλογος για τα δομικά χαρακτηριστικά της ελληνικής οικονομίας

συνέντευξη στον ΒΑΣΙΛΗ ΚΩΣΤΟΥΛΑ

Ο κ. Χρήστος Α. Ιωάννου, οικονομολόγος, επί 20ετία Μεσολαβητής και Διαιτητής στον ΟΜΕΔ.

Το 2007 η Ελλάδα βρισκόταν κάτω από τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία ως προς την προστιθέμενη αξία των προϊόντων της. Το 2008 κατανάλωνε περισσότερο από την Αυστρία και ίσα με το Βέλγιο. Το 2009 ένας διεθνώς παραγωγικός εργαζόμενος όφειλε να συντηρήσει τέσσερις μη διεθνώς παραγωγικούς εργαζόμενους. Μετά το 2008 η ανεργία αυξήθηκε κατά 1 εκατομμύριο άτομα.

Τα στοιχεία τα οποία παραθέτει στο naftemporiki.gr ο κ. Χρήστος Α. Ιωάννου, οικονομολόγος, επί 20ετία Μεσολαβητής και Διαιτητής στον ΟΜΕΔ, είναι αφοπλιστικά και πιθανώς εξηγούν το «γιατί» ή έστω το «πώς» φτάσαμε στην τεχνική χρεοκοπία της ελληνικής οικονομίας η οποία επισφραγίστηκε με την υπογραφή του Μνημονίου.

Είπε στο naftemporiki.gr:

·     Για να διακοπεί και να αναστραφεί αυτή η πορεία υπάρχει μόνο ένας τρόπος: η αύξηση της δυναμικότητας και του μεγέθους του εγχώριου τομέα των διεθνώς εμπορευσίμων προϊόντων και υπηρεσιών.

·     Μετά το Μνημόνιο, αντί να περιορισθούν οι δημόσιες δαπάνες αυξήθηκαν οι φόροι στην εγχώρια παραγωγή και στην εργασία, αδιακρίτως τομέα και παραγωγικής συμβολής στην εγχώρια οικονομία.

·     Το 2000, όταν η Ελλάδα συνδέθηκε με την Ευρωζώνη, ο τομέας των διεθνώς εμπορευσίμων αγαθών και υπηρεσιών αντιστοιχούσε στο 25% του ΑΕΠ (το χαμηλότερο των «15»).Το 2009, όταν η ελληνική οικονομία κατέρρεε, ο τομέας των διεθνώς εμπορευσίμων είχε συρρικνωθεί στο 20,5% του ΑΕΠ.

·     Ως  αποτέλεσμα της κατάρρευσης του τραπεζικού συστήματος, και συνεπώς του νομισματικού ‘μηχανισμού μεταβίβασης’ της οικονομίας, ακόμη και εταιρείες του τομέα των εμπορευσίμων, υπό κανονικές συνθήκες υγιείς και βιώσιμες, οδηγήθηκαν στο χείλος της χρεοκοπίας.

·     Στην κατάρρευση ο ιδιωτικός τομέας υπέστη τα περισσότερα και σημαντικότερα πλήγματα. Δεν κατέστη εγκαίρως σαφές ότι προείχε να διατηρηθούν οι επιχειρήσεις και οι θέσεις εργασίας και όχι οι ονομαστικές αμοιβές «επί χάρτου».

·     Ως δημιουργικές συγκρούσεις εργοδοτών και εργαζομένων θα κριθούν, απολογιστικά, όσες καταλήξουν σε «παραγωγικές συμμαχίες», οι οποίες θα μπορούν να βγουν οι ίδιες και να βγάλουν και την ελληνική οικονομία από τη χρεοκοπία.

Από το 2008 η ελληνική οικονομία έχει συρρικνωθεί κατά 25% και η ανεργία έχει ανέλθει σε περισσότερο από 27%. Ακόμη και σήμερα είναι σε εξέλιξη μία αντιπαράθεση γύρω από τις αιτίες αυτής της κρίσης αλλά και τον ρόλο της ασκούμενης πολιτικής. Ποια είναι η γνώμη σας; Το Μνημόνιο είναι η λύση ή μέρος του προβλήματος;

……………………..

ΠΗΓΗ :  ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ  (άρθρο)

This entry was posted in ΟΙΚΟΝ-ΠΟΛΙΤΙΚΑ. Bookmark the permalink.

Leave a Reply