Το νέο κενό επιχείρημα κατά του εμπορίου

Της Πηνελόπης Κουγιανού Γκόλντμπεργκ, πρώην επικεφαλής οικονομολόγος της Παγκόσμιας Τράπεζας και αρχισυντάκτρια του American Economic Review, είναι καθηγήτρια Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο Yale

Η κρίση του Covid-19 έχει ενθαρρύνει τους υποστηρικτές του προστατευτισμού και της απο-παγκοσμιοποίησης. Οι οικείες ανησυχίες σχετικά με τις χαμένες θέσεις εργασίας στη μεταποίηση και την αυξανόμενη ανισότητα, ή την επιθυμία ορισμένων κύκλων να «τιμωρήσουν» την Κίνα (αποδιοπομπαίος τράγος) με υψηλότερους δασμούς, έχουν τώρα ενταθεί από ένα επιχείρημα ενάντια στις παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού. Σύμφωνα με αυτήν την άποψη, η ευρέως κατανεμημένη παραγωγή έχει καταστήσει τις οικονομίες λιγότερο αυτάρκεις και συνεπώς λιγότερο ανθεκτικές. Η λύση είναι να επαναπροσδιορισθούν οι υπάρχουσες επιχειρηματικές δραστηριότητες, να γίνουν οι εξωχώριες λιγότερες στο μέλλον και να μειωθεί η εξάρτηση από το εμπόριο γενικότερα.

Το επιχείρημα για την αντοχή δεν είναι νέο. Οι ανησυχίες σχετικά με την «επισιτιστική ασφάλεια» χρησιμοποιούνται τακτικά για να δικαιολογήσουν παρεμβάσεις προστατευτισμού στον γεωργικό τομέα. Και λαμβάνοντας υπ’ όψιν την ονομαστική αξία, ο ισχυρισμός -συχνός τους τελευταίους μήνες- ότι οι αλυσίδες εφοδιασμού τροφίμων είναι πιο ασφαλείς επειδή είναι εγχώριες, δείχνει έγκυρος. Έπειτα από μια προσεκτική εξέταση, όμως, η κατάσταση είναι πολύ πιο λεπτή, ειδικά αν κάποιος υιοθετήσει μια λογικά ευρεία άποψη για την «αντοχή».

Οι εξαγωγικοί περιορισμοί και το παράδειγμα της Κίνας  ………

πηγή : Ναυτεμπορική  (άρθρο)

This entry was posted in ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ-ΕΡΕΥΝΑ, ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ, ΟΙΚΟΝ-ΠΟΛΙΤΙΚΑ. Bookmark the permalink.