Όταν η ελπίδα γίνεται απελπισία

ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΛΕΣΙΔΗΣ

Του Κώστα Ιωαννίδη

Πόσο κακό μπορεί να προκαλέσει η ελπίδα όταν αποκαλυφθεί ότι δεν είναι πραγματοποιήσιμη; Την απάντηση στην ελληνική κοινωνία ίσως δώσει το προσφυγικό πρόβλημα. Οι άνθρωποι που καταφθάνουν στο εσωτερικό της χώρας ελπίζουν πως θα περάσουν τα σύνορα και θα βαδίσουν προς τις χώρες της Κεντρικής Ευρώπης.

Απελπίστηκαν στη χώρα τους και επιδιώκουν την επανεκκίνηση της ζωής τους σε τόπους που επικρατούν η ειρήνη, η οικονομική ευρωστία και ελπίζουν στη δυνατότητα αφομοίωσής τους εκεί. Ξέρουν τι ζητάνε και πιστεύουν ότι μπορούν να το κατακτήσουν. Ο κίνδυνος κρύβεται στο πώς θα αντιδράσουν όταν η πραγματικότητα τους δείξει ότι αυτά που ελπίζανε δεν σχετίζονται με όσα θα βιώσουν.

Οταν πληροφορηθούν ότι όχι μόνο έκλεισαν τα σύνορα, αλλά άρχισε η επιστροφή στην Ελλάδα αρκετών από εκείνους που σταμάτησαν οι τοπικές αρχές σε βορειότερες χώρες, η ελπίδα θα δώσει τη θέση της στην απογοήτευση. Ακολουθεί ο θυμός και η αδημονία να σπάσουν τον κλοιό στον οποίο βρέθηκαν. Δείγματα αντιδράσεων έχουν φανεί σποραδικά με απόπειρες αυτοκτονίας, ξυλοδαρμούς, ξάπλωμα στη μέση των εθνικών οδών. Αλλά ακόμα το φρόνημα των προσφύγων είναι υψηλό, γιατί διατηρείται η ελπίδα. Οταν την αντικαταστήσει η απελπισία, θα αποδειχθεί πως η συγκέντρωσή τους χωρίς σχέδιο και βαθύτερη πρόβλεψη είναι μια ακόμα βόμβα στον κοινωνικό ιστό.   …………..

πηγή :  Ναυτεμπορική  (άρθρο)

This entry was posted in ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ-ΕΡΕΥΝΑ, ΟΙΚΟΝ-ΠΟΛΙΤΙΚΑ. Bookmark the permalink.

Leave a Reply